Can You Be Mine? Please.

że wiesz.
że chcesz.
że tęsknisz.
tyle możesz
powiedzieć,
a milczysz.

Straight from inside.
Zostawmy wszystko, nie komplikujmy zdarzeń, które są wystarczająco skomplikowane. Powinieneś już iść i sprawić, abym kiedyś o Tobie usłyszała. Powinnam już iść i kochać swoje życie, abyś mógł o mnie zapomnieć.
To smutne. To dziwne. Piszę tu o Tobie, jakbyś był moją wielką miłością, a przecież nie jesteś. Piszę tu o Tobie, jakbym za Tobą tęskniła, a przecież tak nie jest. Ale jednak coś nie pozwala mi o Tobie zapomnieć, coś nie pozwala mi pisać o Tobie z małej litery.
We can't be a lovers under the clouds.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

After your visit.

U came today to me. How is incredible this situation, when you stay near window in my room, near this window, near my quite place. And you're touching my staff, and in the same way you're touching my soul. Before today I was in story, story for kids about princess and prince. You came to my life and u surprised me. You take off my rules, and you made new. Now, I can feel it's real. How I could feel, when I was confused, I didn't know what's happen? Sometimes I wanted just to run away, as far as I can, to make my life easy again. But you day by day stole my weak heart. Your point was learn my little heart how to fly like butterfly. And u have to know, that I remember every second, when we're smiling, laughing, fighting just to kiss each other. But I remember this days too, when you were tired with too many things and too many people. Everyone wanted something from u. And I wanted something from u too. I could went away, I could forget, give you time, freedom and ...
Read more

Thank you. Red bull, google, vodka and wikipedia for making this possible

czyli jak wygląda życie przeciętnej studentki.      I jasne, pewnie, że możemy się oszukiwać, że jest inaczej. Organizujemy sobie czas, opowiadamy przyjaciołom o naszych celach i postanowieniach i przez chwilę naprawdę w to wierzymy. Kupujemy zeszyty, notesy, segregatory z przegródkami, podkreślamy najważniejsze rzeczy w referatach na żółto, różowo, niebiesko. Próbujemy poukładać sobie notatki, książki, życie. Ale wtedy, gdy naprawdę czegoś pragniemy wszelkie plany i schematy zawodzą, bo nie da się przewidzieć emocji i reakcji. A mimo wszystko staramy się je ujarzmić.     " Nasza epoka  jest parodią innych. Skrywamy urazy i nie mówimy o tym, co nas boli. Potrafimy latami pielęgnować wewnętrzne cierpienie. Byle tylko ktoś nas nie rozszyfrował, żeby tylko nie wyszło na jaw jak słabi i rozbici jesteśmy. Jak bardzo męczy nas stwarzanie pozorów normalności?" ~ Z pamiętnika neurotyka      Mam koleżankę. Na pierwszy rzut oka wesoła i towarzyska dzie...
Read more

"Ów stwór nie do zwalczenia. Słodki i gorzki zarazem"

Jeszcze będziesz wspominał moje słowa. Doświadczysz tylu wspaniałych rzeczy, że będziesz szczęśliwy patrząc w gwiazdy nawet na tym swoim odludziu. Będziesz mówił że chcesz być jak najdalej od wszystkich, a tak naprawdę będziesz tęsknił za dniami przepełnionymi chwilami, których nigdy nie powtórzysz. Jakim dziwnym zbiegiem okoliczności było nasze spotkanie. Ja o Tobie nie śmiałam myśleć - o ratunku z pogmatwanej rzeczywistości, o sposobie na zapomnienie. Zatarłam gumką wszystkie ślady po bólu i dopóki nie będzie burzy, nikt ich nie odkryje. Jesteś obrazem, który wykreowałam. Kim jestem dla Ciebie? Ty o mnie nie śmiałeś myśleć - o braku tchu, o zmianie perspektywy życia, aby już nie tylko istnieć. To głupie. Zamiast się cieszyć i myśleć o osobach które są dla mnie niezwykle ważne, czasami skupiam się na nienawiści do osób, których nie lubię, a takie nie powinny dla mnie stanowić żadnej wartości. Spojrzenie mówi więcej niż cokolwiek innego. Skąd byśmy znali swoje myśli? Myśl j...
Read more